viernes, 15 de mayo de 2015

NAMORARSE EN GALEGO


Iste meu sentir,
que dende que son sento,
eche un amor, un querer,
que ás veces, a demasía, vira a lamento.

Un querer pecho e denso,
coma unha longa noite de inverno,
que sala a miña artesa de sentimentos,
deixando intacto e protexido,
o pulo herdado da saudade.

Saudade que se agocha,
que só aflora,
ao escoitar o rumor da nosa fala,
ou ao albiscar o accidentado verde,
da nosa belida e inesquecible paisaxe.

Aínda que non canse a pena,
na súa penitencia de penar,
cando a oleaxe te envolve,
nin deixe deprimidamete de bater no chan,
a chuvieira bébeda de carraxe.

Camiño na memoria,
roteiros de toxos
e de xestas brincadeiras,
soño que adiviño a ollar vistas,
dende o refuxo do alto do monte.

Sobrevoo a serpe que labra o río,
e que ten a ría por cabeza,
e aterro nunha praia para sentirme faro,
peiteado a diario polo ar,
coma inpertérrita testemuña,
da insondable riqueza,
que atesoura o mar.

5 comentarios:

  1. Canto máis fermosa soa a nosa inquedanza en galego :) Moi bonito, bicos.

    ResponderEliminar
  2. Moitas grazas Rocío, nunca deixes de escribir nese fabuloso blog

    ResponderEliminar
  3. ¡Hola! Me ha encantado la entrada, soy nueva en blogger, así que me encantaría que te pasases por mi blog literario para ver qué te parece y si te gusta, quédate porfa. http://tintasobrepapelmojado.blogspot.com.es/

    Un beso y muchísimas gracias.

    ResponderEliminar
  4. Enamorarse en gallego es vivir san juan entre arena y versos.
    Besar las orillas de cada acnrilado como cuevas de una amante que despierta tus propios encantos. Galicia tiene una magia bajo lluvia y orbayu que besa la piel y pinta en ella imaginarios.

    Abrazo☆

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Moitas grazas, no podemos esquecer as fragas, os ríos, os montes e as praias, todo iso e ademáis a maxia. Unha aperta e grazas.

      Eliminar